Opvolgers

Vandaag in de krant een heel stuk over de opvolger van minister Ella Vogelaar, Eberhard van der Laan. Strekking van het stuk: een ijzersterke mediator maar ook een keiharde onderhandelaar. Het zal vast. Elsje dacht vooral: een noodgreep.

Direct links daarvan een stukje over de mogelijke opvolger van staatssecretaris Ahmed Aboutaleb, die burgemeester van Rotterdam wordt. Voor de functie die hij verlaat circuleert de naam van Jetta Klijnsma, die jaren lang gemeenteraadslid in Den Haag was en daar ook al weer tien jaar wethouder Cultuur en Financiën is.

Het was natuurlijk al langer bekend dat Aboutaleb opgevolgd moest worden. En dus zal de PvdA, die voor beide posten aan de lat staat, al veel langer aan het werven zijn voor dat staatssecretariaat dan voor dat ministerschap, waarvoor men pas deze week aan de bak kon.

En toch durft de schrijver van dit krantenartikel te beweren dat er, omdat Vogelaar door een man wordt opgevolgd, op de plek van Aboutaleb een vrouw moet komen. Daarmee gelijk suggererend dat, mocht Klijnsma benoemd worden, zij als een soort excuus-truus mag worden beschouwd die niet om haar capaciteiten maar om haar geslacht uitverkozen is.

Terwijl de situatie natuurlijk net zo goed omgekeerd gepresenteerd zou kunnen worden. Omdat Aboutaleb door een vrouw zou worden opgevolgd, moest men in allerijl op zoek naar een mannelijke vervanger van Vogelaar. En zo kwam men uit bij van der Laan, niet omdat die nou zou goed is, maar omdat het een kerel is. Maar dat hoor je nou niemand zeggen. Het is ook altijd hetzelfde.