De pahadehen op, de lahanehen in...

Elsje heeft nu al meer dan een maand erg veel last van haar rug. Doktersadvies: stevige pijnstillers slikken en lopen, lopen, lopen. Omdat Elsje nu eenmaal een zeer gezagsgetrouw meisje is, loopt ze zich dus de blaren onder haar voeten. Eerst kon ze kleine stukjes aan, een uurtje in een rustig tempo rond het Leersumse Veld was wel zo'n beetje het maximum. Het liefst koos ze voor bekend terrein. Dan ging er geen energie verloren aan het zoeken van de route, en werd haar rug niet extra belast door klimmen en dalen.

Maar inmiddels loopt ze zonder al te veel moeite een kilometer of 16, 17, 18. Ze liep bijvoorbeeld deze wandeling. En deze, waarbij ze eerst flink verdwaalde en daarna expres omliep om in Lage Vuursche een pannenkoek te gaan eten en die zo in plaats van 16 wel 18 kilometer werd.

Gisteren realiseerde Elsje zich dat ze afgelopen week al meer dan 40 kilometer in de benen had. Morgen mag ze weer, want waar het wandelen eerst een opgave was, is het nu iets om naar uit te kijken. Goed voor de geest! En de rug? Die vaart er wel bij. Wie weet kan Elsje van de week ook weer beginnen met mediteren. Ook al zo goed voor de geest :-)

Thumbs up!