Even tussendoor

Zoals inmiddels genoegzaam bekend wandelt Elsje nogal eens. Vaak is dat met vrienden of vriendinnen, maar ook heel vaak loopt zij in haar uppie. Toen ze daar net mee begon, had ze de eerste kilometers de neiging om over haar schouder te kijken of ze niet gevolgd werd. Door enge mannen bijvoorbeeld. Of door iemand met een hond (in haar ogen net zo eng).

Maar allengs verdween die angst en liep Elsje frank en vrij de paden op en de lanen in. Tot afgelopen weekend. Want toen verdween, tijdens een wandeling die zij in haar eentje maakte, een leeftijdgenote. Ze is vandaag teruggevonden, maar heeft geen idee van wat er de afgelopen dagen met haar gebeurd is.

Angstaanjagend.

En hoewel het er voorlopig op lijkt dat ze gevallen is en niet het slachtoffer van een misdrijf is geworden, stelt het feit dat ze zich van de afgelopen dagen niets kan herinneren Elsje niet echt gerust. Ze vermoedt dat ze pas als duidelijk wordt wat er precies met deze vrouw gebeurd is weer ontspannen in haar uppie zal kunnen wandelen.