Wat ben je toch een schat!

Al tijdens het eerst liedje dat Maarten ten gehore brengt in het intieme zaaltje van het Koningstheater blijkt dat hij, net als Elsje, last heeft van een vervelende verkoudheid. Steeds wendt hij zich af van de microfoon om beschaafd achter zijn hand te hoesten. Halverwege de verder weergaloze voorstelling lukt ook dat niet en hij grapt: "Nou mag ik zelf ook eens door mijn voorstelling heen hoesten. Als u er last van heeft, dan zegt u dat maar!"

Als de muzikanten na de toegift voor de laatste maal de vloer betreden, stapt Elsje naar voren en geeft Maarten het onaangebroken rolletje Stophoest dat ze in haar tasje had.

Dat dat op prijs wordt gesteld blijkt tijdens de zeer informele signeersessie in de 'foyer' van het theater. Als Elsje 'haar' CD laat signeren, krijgt ze van Maarten een dike zoen en het welgemeende compliment "Wat ben je toch een schat!" En dat terwijl het de eerste keer is dat ze een optreden van hem bijwoont...

Hij vervolgt met "Door zoiets vergeet je zo'n voorstelling nooit meer!" waardoor Elsjes toch al geweldige avond echt helemaal niet meer stuk kan.