Dertig dagen-challenge (24)

De dertig dagen-challenge nadert langzaam maar zeker zijn einde. Voor het overigens zover is, komt er nog een reeksje mooie onderwerpen langs! Zoals vandaag: iets waar ik van moet 'wenen'. Alleen het woord al: wenen. Prachtig! Daarvan schieten bij Elsje de tranen in de ogen.

Want zoals bekend heeft Elsje nogal actieve traanklieren. Is er een mooie film: fletsj! Een ontroerend moment in een boek: hoppa! Een vriend die verdriet heeft: tsjakka! Muziek: biggelen maar! Momenten van trots op de spruiten: jawel hoor: tranen. Enzovoorts. Pak de tissues er maar bij. Tot zover zullen de meeste mensen wel mee kunnen gaan. Ontroering en verdriet en groot geluk doet bij de meeste mensen de tranen wel prikken.

Haar bijnaam is echter niet voor niets Kraantje Lek: een dag niet gehuild is een dag niet geleefd. Of zoiets. Want ook bij boosheid of machteloosheid stromen bij Elsje de tranen over de wangen. Haar ex vond altijd dat Elsje hem emotioneel chanteerde door zo gemakkelijk te huilen. Ja, lekker dan, het is verdorie geen vrije keus hoor! Gelukkig laat Sjaak zich niet zo makkelijk van zijn stuk brengen door Elsjes waterlanders.

Deze dagen brengt Elsje huilen echter naar een heel nieuw niveau. Staat de kerstboom goed opgetuigd te stralen: daar komen ze al. Ligt de sneeuw zo ongerept in de tuin en komt daar dan een vogeltje aan dat daar dan van die afdrukjes in zet: hatsjiekiedee. Poeh. Nu vindt Elsje het ook wel wat teveel van het goede hoor. Over een poosje, als ze zich beter voelt, zullen deze tranen vast weer in het reservoir blijven liggen wachten op een huilwaardiger moment.