Dertig dagen-challenge (23)

Vandaag weer een mooie opdracht, want er mag geschreven worden over: iets waar ik blij van wordt. Nou komt dat goed uit, want Elsje is namelijk een vrij blij mens. Ze kan hier natuurlijk vervallen in een lijstje van al die dingen waar ze blij van wordt, maar aangezien dat een eindeloos lange lijst is, kan ze er ook een uitkiezen om daar iets meer over te vertellen. Je begrijpt al, dat laatste gaat het worden.

Elsje is namelijk iemand die blij wordt van geurtjes. En dan natuurlijk niet geurtjes met een donkerbruin luchtje eraan, nee van lekkere luchtjes. Zo knapt haar humeur direct op als ze versgebakken brood ruikt, of de tandoori-soep die ze elke veertien dagen in de kantine op het werk serveren. De soep zelf heeft Elsje overigens nog nooit gegeten, want een soepig mens is ze niet, maar de lucht ervan: verrukkelijk! Hetzelfde geldt overigens in versterkte mate voor koffie: de geur van versgemalen of -gezette koffie vindt Elsje heerlijk, maar ze krijgt het spul niet door haar keel. Als ze langs een poelier loopt waar van die kippetjes in de grill staan te geuren, dan loopt het water haar in de mond.

Ook niet-etensluchtjes kunnen Elsje zeer bekoren. Bijvoorbeeld versgemaaid gras, of bepaalde bloemen. Zo wordt ze helemaal gelukkig van de lucht van kamperfoelie of sering. Overigens wordt Elsje misselijk van hyacinten dus het komt nogal nauw... Als kind was ze dol op de lucht van benzinestations, maar dat is overgegaan toen ze ouder werd. De lucht die opstijgt uit een nieuw boek, die geur van papier en drukinkt, daar krijgt Elsje gewoon enorme zin van om te gaan lezen.

Tot slot moet ze hier natuurlijk melden dat haar neus ook de relaties met andere mensen beïnvloedt. Zelf is ze dol op dit luchtje. Omdat ze het elke dag opdoet, is het 'haar' luchtje geworden. En ook de mensen om zich heen dragen hun eigen luchtje met zich mee. Dit kan zowel positieve als negatieve reacties aan Elsje ontlokken.
Die ene collega die rookt, daar wil ze niet te dichtbij zitten. Niet omdat hij niet aardig is hoor, maar gewoon omdat hij niet lekker ruikt. Elsje verdenkt zichzelf er overigens van dat ze mensen die niet lekker ruiken daardoor ook wel minder aardig vindt... Mensen die lekker ruiken (lekker op de Elsje-schaal, je mag er anders over denken :-) ) daarentegen, daar is ze maar al te graag bij in de buurt. En dat lekkere luchtje hoeft niet persé uit een flesje te komen. Als de persoon in kwestie maar vers ruikt.