Elsje moet uitkijken dat dit geen wandelblog wordt...

... want vandaag begon ze aan een tweede Lange Afstand Wandelroute: het Utrechtpad. Elsje liep van Utrecht naar Werkhoven, een afstand van ongeveer 17,5 kilometer. Vrijwel die gehele afstand stapte zij voort over het jaagpad langs de Kromme Rijn. Heerlijk lopen, zo tussen het voluit bloeiende fluitenkruid, de ratelende populieren, al dan niet treurende wilgen, elzen (waar Elsje zich natuurlijk altijd verwant mee voelt) en heerlijk geurende meidoorns. Grote delen van deze route had Elsje al eerder gelopen, en sommige delen tot vervelens toe tijdens de diverse avondvierdaagse-etappes van de afgelopen 10 jaar. Maar zo in je uppie lopen maakt dat zelfs het meest uitgekauwde pad ineens weer een heel nieuwe ervaring biedt.


Omdat het blogje over het Maarten van Rossumpad opvallend vaak de fourageerplaatsen noemde, moet Elsje benadrukken dat zij ook toen genoot van al het natuurschoon: ooievaars, nog nooit zoveel gezien! Uberhaupt nog nooit een ooievaar van zo dichtbij gezien! En in de Maasuiterwaarden werd het fluitenkruid afgewisseld met het geel van boterbloemen, speenkruid, paardenbloem en koolzaad. Zo, is dat gelijk ook rechtgezet.