Van die genante dingen dus...

Vandaag besloot Elsje dat het de hoogste tijd was voor nieuwe beha's. Een aankoop die ze altijd zo lang mogelijk voor zich uitschuift. Want waar het kopen van schoenen Elsje erg veel plezier doet, is het kopen van beha's bijna pure pesterij. Elsje heeft namelijk niet zo'n courant model lichaam waardoor zij winkel in, winkel uit moet alvorens zij tot een bevredigende aankoop over kan gaan.

In elke winkel speelt zich dan het volgende tafereel af: Elsje zoekt een paar leuke exemplaren in wat - in letters en cijfers althans - de juiste maat zou moeten zijn uit en begeeft zich naar de paskamer. Daar ontdoet zij zich van haar bovenkleding, trekt een van de uitgezochte modelletjes aan en komt daar tot de conclusie dat die niet past. Op dat moment wordt het gordijn van het pashokje half opengeschoven en een winkeldame gaat zich ermee bemoeien...

Daar sta je dan dus, in zo'n pashokje, met geopend gordijn, half bloot. "Nee, dat is duidelijk niet de juiste beha voor mevrouw" roept de winkelmevrouw bezorgd uit (alsof Jules de Corte dat niet ziet). Godlof is zij speciaal op de wereld om de clientèle aan een correct passend model te helpen. Met haar maatlint meet ze snel borstomvang en omvang onder de borst na om tot de conclusie te komen dat Elsje de maat moet hebben die ze al aanheeft. Ja duh, dat wist die natuurlijk al lang.

Voor één gat is de winkeldame natuurlijk niet te vangen: een ander merk zal zeker uitkomst bieden. Ze snelt weg en komt zonder uitzondering met de meest vreselijke tenten aangezet, die misschien leuk zijn als je 60+ bent, maar als jonge deerne van nog geen 40 wil je toch niet in een huidskleurig, corsetachtig geval gezien worden. Kom op, zeg!

Teleurgesteld verlaat Elsje steevast na zo'n passessie de winkel; zonder aankopen. Of met een 'nou ja, dat moet dan maar' aankoop.

Tot vandaag. In een zelfhelpsessie heeft Elsje maar liefst twee goed zittende en ook nog aardig uitziende exemplaren weten te scoren. Wonderen zijn de wereld nog niet uit!