Armoe troef

Vandaag is het blog-action day, de dag waarop bloggers all over the world aandacht aan een en hetzelfde onderwerp besteden. Dit jaar is dat armoede.

Nu kan Elsje natuurlijk hele schermen vol schrijven over hoe oneerlijk het in de wereld toch verdeeld is: wij West-Europeanen die onze rijkdom maar zo slecht kunnen of zelfs maar willen delen met de mensen in het Zuiden.

Ook zou ze het over de positie van bijstandsmoeders kunnen hebben, die het vaak financieel zo slecht hebben dat ze zich er als de ene helft van een dik verdienend ouderstel voor schaamt als ze naar de rijk beladen ontbijttafel kijkt en de kinderen dan durven te zeuren dat die goedkope chocopasta van de Euroshopper 'echt niet te vreten is!'

Nee, waar Elsje zich als ze vandaag aan armoe denkt vooral druk over maakt, is over de kredietcrisis. En dan niet over het feit dat die er is, de cijfers liegen er immers niet om, en Elsje vindt het echt heel erg voor de mensen die hun zuurverdiende spaarcentjes of zelfs hun huis kwijt zijn geraakt. Maar over het feit dat er hele volksstammen huilen omdat hun beleggingen niets meer waard zijn. Geld met geld maken, dat is pas armoe. Natuurlijk spat zo'n soort ballon uit elkaar: je kunt ´m niet blíjven opblazen!

Maar wat nog erger is, is dat de kranten over bijna niets anders meer schrijven. En dat is pure armoe. Alsof er geen honger, oorlogen of Echte Armoe meer bestaat. Bah.